Bij een uitvaart is tegenwoordig vrijwel alles mogelijk. Nabestaanden kunnen bewust zoeken naar een eigen sfeer en eigen ideeën aandragen. Samen kunnen we kijken wat de mogelijkheden zijn.
Naast het regelen van praktische en officiële zaken kan ik meedenken en inspiratie geven. Ik ben betrokken en geef jullie alle tijd die nodig is om er een persoonlijk afscheid van te maken.
Een paar dagen krijgen we intensief te maken met elkaar, alhoewel ik ook veel ‘op afstand’ kan regelen als je veel zelf wilt doen.
En dan is er het afscheid waarbij het om het leven mag gaan, omdat je bewust afscheid neemt van een leven.
Hieronder een aantal sfeerimpressies van uitvaarten die ik begeleid heb:
* Ouders die hun volwassen zoon verloren hadden vertelden mij dat hun zoon een echt natuurmens was. Hij kwam graag in een park vlakbij crematorium De Nieuwe Ooster waardoor de voorkeur was om van dit crematorium gebruik te maken. Hij had in het park een lievelingsplek, onder een prachtige boom. Er zouden maar heel weinig mensen komen. Ik stelde voor om de uitvaartbijeenkomst in het park te houden in plaats van de aula, we waren immers met een kleine groep, en van daaruit zouden we kunnen lopen naar het crematorium. Het werd een heel bijzondere bijeenkomst: sfeervol, verstild en midden in de natuur; precies zoals hij in het leven stond.
* Vader was thuis gestorven, in de woonkamer op de bank. De dochters wilden hem ook op de bank opbaren tot aan de dag van de uitvaart. Samen met de dochters heb ik vader verzorgd, met alle familie erbij. Terwijl wij de verzorging deden ging de rest gezamenlijk eten. De kleinkinderen eromheen, kijkend naar hoe wij dit in alle liefde en aandacht deden. Er werden herinneringen opgehaald, er werd gehuild, gelachen en gegeten. Voor hun werd het op deze manier vertrouwd en huiselijk. De dochters kregen alle dagen de tijd om afscheid te nemen van hun vader, op hun eigen manier. Later kreeg ik nog een mooie mail van een van de dochters waarin ze me bedankte voor de ruimte die ze kreeg om echt aan haar verdriet toe te komen en dit te te kunnen uiten, hierdoor werd de uitvaart een hele bijzonder dag.
* Moeder was overleden, na een langdurig ziekbed. De zoons hadden vooraf al contact met mij opgenomen zodat we veel tijd hadden om goed na te denken over wat zou passen bij haar en hen. Moeder was kunstenares en haar huis stond vol met herinneringen van de vele reizen die ze gemaakt had, de door haar gemaakte kunstwerken, eindeloze verzamelingen en kabinetten vol met snuisterijen die zo treffend bij haar levensstijl pastten. Het leek wel een museum. We besloten haar op te baren in haar overvolle atelier en de zoons hebben al haar persoonlijkheden uitgestald als ware het een tentoonstelling van haar hele leven. Iedereen was alle dagen welkom om daar herinneringen op te halen en te genieten van al haar mooie verzamelingen. Het werden heel bijzondere dagen en een laatste nacht waarin er spontaan een wake ontstond voor iedereen die graag bij haar wilde blijven tot aan de tocht naar de begraafplaats.